Hasretle başlar her sözümüz,
Anaya,sılaya bir de nazlı yara.
Mesafeler yorsa da değişmez özümüz,
Bir tutam bakışımız yeter anlayana.
Sevda türküsüdür bizimkisi,her dem çığırırız,
Ne kadar sarılsa da kabuk bağlamaz yaralarımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta