Sensizliğin hesabını tuttum; gecelerce...
Avutamadığım yüreğimle beraber ;
Yalnızlığımın sensizlik kokan hallerine, alışamadım.
Oysa:
Titreyen ellerinle toklaştığımda; bir vedanın başladığını,
Başlayacağını nereden bile bilirdim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnşallah..Dönmesi dileği ile..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta