şakaklarında soğuk terlerin kararsız kavisleri....
ellerinde solmuş bir karanfil demeti...
kokuları nede kasvetli...
yine işgal edilecek gibi yüreğimin biryerleri....
gözlerin mavinin yakamoza nispet yaptığı...
puslu gri gecelerden kalma yine....
daldıkça diplerine o kapkara gözlerinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta