Dertlerimi bölüp un-ufak etsem,
Yedi verenler gibi binler büyüyor,
Olmaz olsun felek, ağın örüpte,
Karşıma geçipte kıs kıs gülüyor.
Derdimi dökmeye yâr bulamadım,
Asma büyütmeye bağ bulamadım,
Aradım dünyayı arşın arşın da,
Bülbüle yakışır, gül bulamadım.
Güle figan eder garip bülbülüm,
Sararıp soluyor gönül sümbülüm,
Ayrılık nedir ki derdim yanında,
Tükenmek bilmiyor, bu soyha gönlüm.
Kırk yıldır yaşarım fanı dünyada,
Kırk ile çarpıldı, ruhum bin defa,
Kahpe felek bana, neler edersin,
Ömrümü harcadım, senin yolunda.
Vay benim başıma, çaylar başıma,
Soyha yürek neler, açtın başıma,
Çekilip gitseydim, ah bir Şah'ıma,
Bin ölüp, bin defa doğsam yolunda.
Aydostum, dünyada hayat kalmamış,
Güzellik çok ama, gören olmamış,
Gözlerim dünyaya, dünden kapanmış,
Kulları sevecek can bulamadım,
Yüreğimi söküp, koparamadım.
Kayıt Tarihi : 26.12.2025 15:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, insanın acıyla kurduğu zorunlu bağı sorgular. Yüreği söküp atamamak, zayıflık değil; varoluşun direncidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!