Yureğime seni sakladım Şiiri - Murat Ülkü

Yüreğime seni sakladım gizli
Dünyayı gözüme yasak eyledim
Gönlümün sarayı kalmasın izli
Senden gayrısını uzak eyledim
Q
Sana çıkan yollar kapalı kalsın
Gönlümün kapısın bin kez kilitledim
Gözlerim hayalinle muradın alsın
Ben seni ömrüme nefes belledim
Q
Gölgenin düştüğü toprak kutsaldır
Basamam izine, titrer yüreğim
Suskunluk dediğin derin masaldır
Anlatıp bitmez ki, yetmez emeğim
Q
Kendi içimde bir gurbet kurdum
Seni sakladıkça benden azaldım
Kaç kere kendime bu aşkı sordum
Sustukça en derin ummanda kaldım
Q
Sustu tüm şarkılar, dindi fırtına
Dünyayı ruhuma dar eyliyorum
Hasretin yükünü vurdum sırtıma
Sessizce kendimi kor eyliyorum
Q
Gözyaşı pınarım kurudu bitti
Seni sevdiğimi taşlara yazdım
Umutlar ansızın bırakıp gitti
Kendi mezarımı kendimce kazdım
Q
Vazgeçmek değil bu, ömürden geçmek
Kendi gölgemden de sakındım seni
Zehir olsa bile bu aşkı içmek
Mezarda beklerim, sevsen de beni
Q
Dilsiz kayaların diliyim artık
Her sabah kendime ölür giderim
Bahtı karaların seliyim artık
Kendi gurbetimde erir giderim
Q
Zerreye sığdırdım koca dünyayı
Kendi hiçliğimde kaybolup gittim
Yırttım attım artık her bir rüyayı
Nefes almayı da yük sayıp bittim
Q
Koptu en sonunda o kanlı feryat
Gökleri yırtıyor bu dilsiz sesim
Zehir zemberekmiş bu fani hayat
Göğsüme sığmıyor son bir nefesim
Q
Belki bir rüyadır bu kara gece
Sabahın koynunda biter bu çile
Çözülür elbet o en zor bilmece
Bülbülün feryadı ulaşır güle
Q
Ansızın kapına dayandı bahar
Karanlık dağıldı, güneş doğuyor
Gönlünde ne hüzün ne de dert kalır
Gözlerin vuslatla nura doyuyor
Q
Geldi o beklenen, sildi yaşını
Sıcak bir nefesle can buldu tenin
Eğme artık yere mahzun başını
Gönül sarayında sükûn var senin
Q
Hasretin defteri kapandı artık
Şükürle mühürlendi bu yüce sevda
Yaralar sarıldı, bitti o yırtık
Vuslatın önünde eğildi dünya.