soğuk ve ıslak keder gibi kucaklıyor
gecenin sardığı yeryüzünü yalnızlık
yıldızlar sarışınlaşıyor
ay dönüyor karanlığa usulca
ve dar geliyor evren büyüklüğüne rağmen ilk defa
gezegenler yalpa yalpa
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Korkunun büyümesi ile karşımızdaki herşeyin küçülmesi aklın ipin ucunu elden bırakmadığını gösteriyor . Üstesinden gelinemeyecek bir tarafı yok demek ki ....Her ne kadar kalemi elinde tutan yürek , söz sırasını almış olsa da ....
Çok güzeldi sn Dilek Uluocak , kutluyorum...
Hanımefendi
Hem estetik, hem anlatım, hem de ifade zenginliği olarak çok sevdim. 10
Finali çok güzel ama ille de:
saklandığım gölgelik düğümleniyor boğazımda
yüreğime inmiyor verdiği cesaret
korkum büyüdükçe her şey küçülüyor karşımda
MUTLU OLUN, KALEMLE KALIN. BUGÜN, YARIN VE DAİMA.
SAYGILAR
Âlimoğlu
Bu şiir ile ilgili 32 tane yorum bulunmakta