tenime doğan güneş! toprağıma düşen bereket.
şiir kadar, hayat kadar sade kıl beni.
sıyır beni senden arta kalandan...
yüreğime içirdiğim ateş!
içimdeki yangınla yıka beni;
İbrahim misali ateşten bahçelerde yak beni...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta