Kalk toparlan yüreğim kaldık mı? başa baş
Değmezmiş kimseye hiç bir şeye verdiğimiz savaş
Dolmuş gözlerimiz yollarda ve nasibe düştü yaş
Sevmeyi bilmeyen sevilmeyi ne bilir olmasaydın arkadaş
Göğsüne ağrıydı hürriyet sandığın kafesteki kuşuna nasılda vurdu taş
Semaya kaldırıp izledim meğer toprağa göz dikmiş benim gözlerim ne yüzün kalsın yarım aklımda nede çatık kaş
Kızmadım ve küsmedim kimseye açlıktan kıvrılırdı derdim dilencide değildim olma artık gönül soframa ne nimet ne bir lokma aş.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta