Yüreğimdekileri döktüm Şiiri - Ahmet Gürkan

Yüreğimde birikmişleri döktüm dizelere,
Kelimeler yetmedi, sığmadı kağıtlara.
Bir fırtına koptu sessizliğin ortasında,
Anlatamadığım ne varsa, emanet ettim rüzgarlara.
Her mısra bir kırgınlık, her nokta bir vedadır şimdi,
Söylenmemiş sözlerimin ağır yükü dindi.
Gözlerimden süzülen o eski, yorgun sızı,
Bir mısranın ucunda, kendi yolunu çizdi.
Bakma öyle mahzun durduğuna bu harflerin,
Onlar şahidi içimdeki o uçsuz derinlerin.
Döktükçe hafifliyor ruhumun prangaları,
Kalemimle yıkıyorum ördüğüm o kalın duvarları.