Hasret rüzgar olup bağrıma esti,
Gönül sevdiğinden umudu kesti.
Benim bedenimi sıkıntı bastı,
İçimdeki sızıyı dindiren yok.
Sevda yüreğimi sardı ağ gibi,
Sevgi içimde kaynayan yağ gibi.
Sinem özde sanki yanar dağ gibi,
Yüreğimde yangın var söndüren yok.
Sözde çadıra çul yazıyor gönlüm,
Yüreğime mezar kazıyor gönlüm.
Mecnun gibi çölde geziyor gönlüm,
Çaresiz derde düştüm döndüren yok.
Kendini divane sanıyor içim,
Yaram göz göz oldu kanıyor içim.
İnan susuzluktan yanıyor içim,
Ciğerime su serpip kandıran yok.
Yusuf gönül meyvesini yesem boş,
Gönlümü aşk havuzunda yüsem boş.
Sevdalı yüreğime ne desem boş,
Üzerine toz bile konduran yok.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta