muhanmmet faruk koca
Bir bilinmezlikle başlar günüm,
Kendimi ararım nerede kaldığını,
Her elimi attığım nesne bir hançer gibi saplanır yüreğime,
Kaybolduğum kuytular gelir aklıma,
O hiç çıkamadığım gaya kuyularında,
Ben bir bilinmezlik yaralı yürek,
Almışım yüreğimi avuçlarıma dolaşıyorum sokaklar boyunca,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta