I
Kaf Dağı yıkıldı, Simurg aynası ateş gibi kucağıma düştü,
Hüthüt misali, Anka kuşunu aramıyorum artık baba.
Zümrüd-ü Ankalar aranmıyor artık, Simurg unutuldu.
Sen yoksun ya ne Kaf Dağı ne de Zümrüd-ü Anka var artık.
Sen Hu’ya yürüdün ya gerçekten dağlarım yürüdü ardından baba.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta