Ben sevdiğimi ölürken bile bırakmam
Yanıma alırım kimse üzmesin diye
Toprak üstümüsde yorgan olur
O soğuk derinliğe bizi bırakırken
Unutmayın bedenlerimiz birbirini örtmeli
Üşümemeli ömrüm
Ruhu neşelenmeli ruhumun varlığıyla
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta