kan damlıyor yüreğime.
zemheri ayazlar bile donduramıyor.
oluk oluk akıyor hiç durmaksızın.
hayal kırıklığımdan olsa gerek.
çünkü saplana bıçak çok acıtıyor
yakıyor her yanımı.
gözlerim zaten zayıf göremiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




belli ki çok sevmişsiniz, peki sunabildiniz mi bu sevginizi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta