Yüreğim Bir Vadi Şiiri - Mesut Yüksel

Yüreğim bir vadi yarığı,
Kan kızılı bir nehir akıyor içinde.
Aşkın denizine kavuşmak için,
Ayrılık sonrası küllenen akşamlarda.

Her bakış, bir mızrak saplar ruhuma,
Her söz, çentik açar derin gövdemde.
Kara sarmaşıklar, dolanır yorgun gölgemde,
Gecenin, ışığa sağır kuytularında.

Ay ışığında, güzel periler yıkanır,
Bilinmezler ülkesinin kayıp masalında.
Esrik bir fısıltı çalar yüreğimi,
Mit bir deniz kızı gibi, kandırır beni.

Bodoslama saplıyorum gemiyi kayalıklara,
Tuzlu derinlere batıyorum ağır ağır.
Bir balığın gözünde parlayan kurtuluş,
Yaşamak bir anıt gibi, öfkeli bir duruştur.

Yıldızlar ağlar gecenin koynunda,
Ruhumdan kopan fırtınalar denize düşer.
Her acı, her tutku, bir zafer taşır bana,
Vadim artık ölümsüz, yüreğim sonsuz bir denizdir.