Yüreğim Şiiri - Önder Yalav

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Issız denizler gibi,
Çölde susamış yalnızlık gibi,
Dağlar da kalmış çoban gibi,
Tarifi olmayan gelecek gibi,
Sinsi insanlar beni anlamıyormuş gibiyim...

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Yaşamayı bilmeyen bir insan gibi,
Sevginin olmadığı cehennem gibi,
Yüzüne bakılmayan bir suçlu gibi.
Çok doluyum,
Unutulunca kaybolan yıllar gibiyim...

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Küllerinden doğan bir Anka kuşu gibi,
Kendi külümün rüzgarında bir yalan gibi,
Sorgularımın dibe vurduğu,
Bu yaşam döngüsünde...
Kaybolmuş sözler gibiyim.

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Volta atılmış adımlar gibi,
Adımları kısıtlı mahkum gibi,
Yolunu kaybetmiş bir çocuk gibi,
Sana gelmek isteyen bir Mecnun gibi,
Seni bulmaya çalışan bir Ferhat gibiyim...

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Sevdasını çaresizce bekleyen karanlık köşeler gibi,
Gülmeyi unutan,
Konuşmaktan yoksun dilsiz gibi,
Yazdırmasını bilen sevdalar gibi,
Gözleri yaşla dolu yazan kalem gibiyim...

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Kulağı sağır bir engelli gibi,
Her şey engel gibi.
Haykırmayı özleyen özlemin ne olduğunu bilmeyen,
Bir cahil gibiyim...

Öyle bir yerde ki yüreğim;
Virgüllere takılan,
Noktayı bilmeyen şairler gibi,
Yazarken yazmayı unutmayan
Yazarlar gibiyim...