Alnımı dayıyorum gecenin gülüşüne,
Doğuyor gözlerin düşlerime.
Sanki çıkıp gelecekmişsin gibi
Kırık bir mayıs akıyor geceme,
Yüzümde beliriyor;
Senin ivedili gülücüklerin.
Usumda uğultusu kalıyor seslerinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta