Kaçıncı seslenişim bu sana,
Kaçıncı Amin'im mezar başında okuduğum Fatiha'ya bilmiyorum..
İçimde yarım kalan hayallerin verdiği bi sıkıntıyla dolaştığım caddelerin adını ezberliyorum tüm gün..
Hepsinin adı sen, kokusu sen ve inanır mısın sevgilim, hepsinin sonunda beni bekleyen kişi yine sen..
"Avutma kendini o artık öldü" diye saçmalıyor hısım akraba.
Gülüp geçiyorum, hepsinin akıllarından zoru var galiba..
Acınacak halim olmadığı halde bana bakanların gözleri doluyor nedense
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta