Kaçıncı seslenişim bu sana,
Kaçıncı Amin'im mezar başında okuduğum Fatiha'ya bilmiyorum..
İçimde yarım kalan hayallerin verdiği bi sıkıntıyla dolaştığım caddelerin adını ezberliyorum tüm gün..
Hepsinin adı sen, kokusu sen ve inanır mısın sevgilim, hepsinin sonunda beni bekleyen kişi yine sen..
"Avutma kendini o artık öldü" diye saçmalıyor hısım akraba.
Gülüp geçiyorum, hepsinin akıllarından zoru var galiba..
Acınacak halim olmadığı halde bana bakanların gözleri doluyor nedense
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta