yoldan gecen esmer adamlara bakiyorum
sana bakar gibi
hayataki herseyi unutup
ellerimi acip Tanriya bir kerecik yuzunu
gormeyi diliyorum
aklima gelince yoklugun
sol yanim aciyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




uzun zaman sonra siteye girdim....ilk bunu okudum harika yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta