Heder olmuş bekleyişlerin yanık odalarında sarılırdık birbirimize
Unutuluşa açardık sevginin ıslak yelkenlerini
Aşkın kahırlı çarşaflarını rüzgâra asardık şafakta
Uzak yolculukların sıratıydı dışarıdaki dünya
Engin düşlerimizi alabora ederdi duçar hayat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta