O insanlar ki;
Toprakta el izleri, sefalet çürüğü adımları, huzur sancakları
İçlerine sinmiş keder sıcakları, göğüs sancıları,
bir yudum suda boğulan solukları, siyadük ağrıları
Ve gürgen dallarına benzeyen sohbetleri var
O insanlar ki;
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta