Tekirdağ’ın öz kızı, Vilayetin de beyni,
Gözlere baktığında, ta kalpleri okurdu.
Makam ile avamın, hadimü’l mabeyin-i,
Bir Nakkaş edasıyla, her dem mekik dokurdu.
Yorulmak yılmak ne ki, halel gelmez şanına,
En zorlu şerait de tak etmedi canına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta