Yürüdü yollarca Yunus,
Yürüdü dağlarca Yunus.
İndi iniş, çıktı yokuş,
Yürüdü, yürüdü Yunus...
Mordu gökler, alazlandı,
Nasıl yandı, nasıl yandı...
Gözler sessizce yakardı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nefis
Şiir gerçekten güzel de,hasımların birbirine dostçabaktığı dünya bir gerçek mi?Ben yine de
kâlplerden kâlbe muhabbetin akabildiğine inanıyorum.Güzel şiiri kutluyorum.Saygılarımla,
ÜNAL BEŞKESE
Yunus gibi dostça baktı.
Kalplerden kalbe muhabbet
Taştı da sel gibi aktı. Değerli kardeşim yunustan mı öğrendin dostça bakmayı bütün güzellikler senin olsun bu ramazan akşamında.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta