Kabul et Yunus’um beni yoluna,
Ham idim yanında olmaya geldim.
İnsan-ı kâmilin tarifi sende,
İnsanı insanda bulmaya geldim.
Seninle başlardı gönül seferi,
Sen idin bent olup durduran seli;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiirden 'bin yıllık sevda' isimli şiirden aldığım tadı alamadım.
Söylem pek fazla yaratıcı gelmedi. Genelde rutin ve olagan.
Herkesin söyleyebileceği kadar vasat bir dil.
Başarılar
Asım Yapıcı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta