Yunus Güngör Şiirleri - Şair Yunus Güngör

NE SÖYLESEM BOŞ

Ne söylesem boş
Yapacaksın yapacağını
Hadi durma o zaman koş
Bana bırakarak o acı yalnızlığını

O GÜN (8)

Öyle anlatılmaz bir şeydin ki
Ne vazgeçmem mümkündü
Ne de çekmek yaşamak seni
Bir gün iyiydin bir gün kötü

USTA

Ne yaptın böyle sen usta.
Bakmazken böylelerinin suratına,
Bir selam bile yazıkken başkalarınca .
Ama sen İş imkan ver büyüt yanında,

Öldümmü şimdi

ANNE BEN ÖLDÜM MÜ ŞİMDİ
YAŞAYAMADIĞIM GENÇLİĞİM NE OLACAK ŞİMDİ
HANİ SEVECEKTİM EVLENECEKTİM ÇOCUKLARIMDA OLACAKTI
ANNE BU ÜSTÜMDEKİ KAN DA NEYİN NESİ KOLLARIM BACAKLARIM KOPMUŞ MU NE

ÖLMÜŞ İNSANLIK

zordur bulmak
hayatta dogru insanı
kimi yalancı oyunbaz kimisi deli kafadan manyak
yok rast gelmez bize akıllısı

OLMUYORSA
Olmuyorsa zorlamayacaksın
Aşk ya da iş artık her neyse yaşanan
Buraya kadarmış deyip bırakacaksın
Yazıktır bir saniyelik uğraş emek zaman
Değmeyecekler için harcanan

OLUR YA

Değişik olurdu insanlarım da
Ve bu şehir bu mekanda .
Biliyorum Olmaz da .
hani kaderin cilvesi Olur ya ,

ÖMRÜM KARA KIŞTA


Nasıl yağarsa, kar, fırtına;
bahar, yaz ortasında .

ÖYLE YALNIZIM KI


Tek başına, kimsesiz gibi
Bu koskaca evrende
Öyle yalnız, sahipsizim ki.

ÖYLE YALNIZIM KI


Tek başına, kimsesiz gibi
Bu koskaca evrende
Öyle yalnız, sahipsizim ki.