Velveleyle geçen dünü, uzunca bir düşe saydık.
Yiten baba öğüdünü, gökte uçan kuşa saydık.
Gaye bilip, yatı-katı, koştu durdu, gönül atı,
Dünya için icraatı, firesi bol işe saydık.
Her yer bin bir tuzak dolu, ver elini, unut kolu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta