Kimi zaman gönül coşar,
Çağlar Yunus Emre için;
Kimileyin hüzün düşer,
Ağlar Yunus Emre için.
Gerçekleri görür gözler,
Hak yolunda güler yüzler.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yunus Emre...
Hala "ışık",
Yolumuzu, yönümüzü aydınlatan,
Hala ruhumuzu besleyen "gönüller sultanı...."
Çok güzel şiir..
Tebrikler Ozanım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta