Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendine Şair...
Ne iltifat bekler ne övgü
Şiirleri bir dışa vurumdan ibaret..
Sanat kaygısı yok
bil halk ozanı kadar mahalli bir çoban kadar köylü bir beyoğlu züppesi kadar papyonlu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!