Kırgınım sana en dayanıklı yerimden
Yüreği elinde perişan haldeyim
Yine aklımdasın adına zamirler buluyorum.
Kurumaya yüz tutmuş gülümü yağmurda suluyorum...
En kıymetlileri mi derledim sana sunuyorum
Güvendiği dağlara kar düşmez sananlar
Sorulur bir gün hesabı baharında yazında
İşgal ettiği yerleri daim bilenler
Kırılır bir gün koltukta makamda
Eline almış kırbacı Çektiriyor acı
Bulur herkes dengini
Aşamaz kimse kendini
Gönül anlatılmaza değdi mi
Sen gel o şarabı bir de bana sor
Kapılar üstüme parmaklık
Ömrüme sen katık olduktan sonra
Ne tuzum var ne tadım
Ne bir hitap ne de adım
Ne adresim ne kapım
Yok bir bina yahut yapım
Yavan kaldım şu hayatta
Yazabilsem çaresizliğimi
Haykıra bilsem içimdeki kini
Ağladığım duvarları çatır çatır çatlatır yaşlarım
Ağaran saçlar ve çatık kaşlarım...
Yoksunum senden yoksun ve sana yoksulum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!