Yunus Durdak 2: Hayatı, Biyografisi, Ese ...

Eyleme şu gönül mülkümü viran,
Niyetim de bozulan, dualarım var.
Sen ki, gönül köşkümde sultan,
Benim tahtım tacım, neyim var?
///
Virane gönlümün sebebi sensin,
Bu garip ömrümün edebi sensin.
Vuslatın en yüce mertebesi sensin.
Senden başka varacak, menzil mi var?
///
Gözyaşım abdestim, secdemdir hüzün.
Güneşim, ayım da, nurundur yüzün.
Geçse de mevsimler, olsa da güzün.
Senden özge açacak, bağım mı var?
///
Kırılsa da dalım, solsa da gülüm.
Sevenin elinden, yad olur ölüm.
Lütfunda hoştur, kahrında ölüm.
Haktan özge verecek, yemin mi var?
///
Sanadır ayan beyan, gizli sırlarım.
Sende şifa bulur, ahu zarlarım.
Yıkıldı bendim, duruldu sularım.
Senden başka akacak, deryam mı var?
///
Hasretin narında, kavruldu özüm.
Dünya nakşından, çevrildi gözüm.
Lâl oldu dilim, bitti her sözüm.
Senden özge diyecek, kelam mı var?
///
Ne ismim baki kaldı, ne de bir izim.
Sana kurban olsun, bu iki gözüm.
Artık ne şikayet, ne de bir sözüm.
Senden gayrı duyacak, sedam mı var?
///
Niyetler halis sende, dualar kabul.
İster azat eyle, ister eyle kul.
Ne hüküm verirsen, bu cana kabul.
Senden gayrı varacak, yarim mi var ?