Eyleme şu gönül mülkümü viran,
Niyetim de bozulan, dualarım var.
Sen ki, gönül köşkümde sultan,
Benim tahtım tacım, neyim var?
///
Virane gönlümün sebebi sensin,
Bu garip ömrümün edebi sensin.
Vuslatın en yüce mertebesi sensin.
Senden başka varacak, menzil mi var?
///
Gözyaşım abdestim, secdemdir hüzün.
Güneşim, ayım da, nurundur yüzün.
Geçse de mevsimler, olsa da güzün.
Senden özge açacak, bağım mı var?
///
Kırılsa da dalım, solsa da gülüm.
Sevenin elinden, yad olur ölüm.
Lütf ...
Kurudu gönlümde şemsi bağlarım.
Bir gonca gül idim, kırıldı dallarım.
Gönlüme küsmüş, gelmez artık baharım.
Vuslata, ayrılığı anlatamadım.
Hasretin sarmış dört bir yanımı.
Nicedir aşikâr benim sözlerim.
Özümdeki mânâya değmezsin gönül.
Ben bağında bir gül idim,
Dalında incinme ye değmezsin gönül.
Seninle var oldu kör olası bahtım.
Eyleme şu gönül mülkümü viran,
Niyetim de bozulan, dualarım var.
Sen ki, gönül köşkümde sultan,
Benim tahtım tacım, neyim var?
Virane gönlümün sebebi sensin,
Baki kalan, bu kalpte bir aşk imiş.
Sevip ayrılmakta, ne yaman şey imiş.
Bu kadar ayrılığı anlatan, meğer şiir imiş.
Bir daha yazmak mı, istemem.
Bende ebedi kalmadı senin sabrın.
Sanma ki sensiz hâlâ, güler bu solgun yüzüm.
Gözlerimden süzülen, yaşıma ben küskünüm.
Geçmiyor artık günler, dilimde yorgun sözüm.
Yorulduğum yokuşun, düzüne ben küskünüm.
Ne affına yüzüm var, ne sevabına gücüm.
Dillerde kirlendi senin adın;
Ben seni hiç unutmadım.
Gül bahçesi sandım, o güzel umutları;
Bir yalandı, kandım olmadı.
Bir nefesle düzelir sandım yaramı.
Aklar düşürdün, benim saçlarıma.
Kanlar doğradın, ekmeğime aşıma.
Madem layık değildin, gözyaşlarıma.
Bir daha ağlarsam, tövbeler olsun.
Yoruldum affetmekten, susmaktan.
Yüreğim yoluna düşmüş seyrinde.
Gözlerim izini sürer her gece.
Bir kere "gel" desen, şu benliğime.
Düşerim yollara, sürünsem de yeter.
Ne söz ister bu gönül, ne de yemin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!