Yunus diyende, el ayak çekilir,
Sözlerde basiret kalmaz kesilir,
Uluların yolunda baş eğilir,
Demez dil, mana alemi gezilir.
Yüze yüz gerek, kalemle çizilir,
Ere öz gerek, kelamla dizilir,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu yolda Yunus'umuz dan gayrı nemiz var değil mi efendim. Hürmetlerimi sunuyorum engin gönlünüze.
Bir ben var bende benden içeriyi arayınca yanaktaki ben olarak dışarı çıktım, esenlikler dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta