Bir garip ölmüş diyeler, üçgünden sonra duyalar..
Beni kıl köprüden Tanrım, geçireceksen, sözüm var:
İnsan olmak yetmiyor mu, imtihana ne lüzûm var?
Sen yarattın, halk eyledin; Kelâm’ı Kadîm söyledin:
“Suretimledir suretin,” her zerremde bir özün var.
Madem, seninle hemgâhım, yaratılmışlara Şah’ım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Mekanı cennet olsun,
saygıyla anıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta