Yunus Ağa eşek koşar
Eşekler onu zor taşır
Bir araba olmuş Yunus
Görenlerin aklı şaşar
Yokuş görse motor inler
Lastik çöker, şasi titrer
Sofra kurulacak mı diye
Gözleri kazanı süzer
Gülüşünde hınzır bir hâl
Sözünde şaka, özü bal
Yunus Ağa geçer gider
Yiğit ölür namı kalır
Yunus Ağa eşek koşmuş
Eşeğin beli bükülmüş
Hoca der ki: “Kabahat kimde,
Yük mü ağır, binen mi şişmiş?”
Sofra kurulmazsa olmaz
Kazan boşsa gözü doymaz
Hoca der: “Yunus Ağa,
Senden başkasına yemek kalmaz!”
Kayıt Tarihi : 10.1.2026 19:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!