acaba kaçsam mı
ölsem mi yeni hayat ile
baş belası mı olsam
ne kaldı ki merhametten bize
belki ben hâla varım diye acı çekiyorum
kendimi de yok etmeliyim
bir canavarla sohbet ediyorum
en sevdiğimiz yemekler aynı
onun dişleri bir dağı devirir
beninkiler ancak kelam etmeye yeter
masamızda tek kağıt tek kalem
kesemiyorum, kalemimi bırakamıyorum
sana yazmaktan kendimi alıkoyamıyorum
heyhat tek sebebi sensin burada olmamın
inanmadın belki bana ama neden bu acı bu korkum
bu keder bu..
oysa bir sefer için koca yıl beklerdim
damlaya damlaya tükenen bir hazine
değeri olmayan, önemi eşsiz bir saat
eksilirlen anlaşılmıyor asla da durmuyor
şebnem ferah bile bastı ellisine
aklımda net olan anılar
bir kaç itiraf hatırladım
içim yanıyor sanıyordum
oysa tek hissettiğim düşlerimin parçlarıymış
onlar beni deşerr beni yer beni bitirir
biliyordun değil mi
senin sahan senin kuralların benim mabedim
ben kendi evim olsun isterdim
ama ne maçı alabildim ne ayakta kalabildim
ne de sahanın kendisine beni kabul ettirebildim
senin gönlün benim deplasmanım
elimden başka bir şey gelmiyor
çizeleyen kelimelerimi dokücek bir toprak bulamıyorum
bir bulut bile yok sesimle rüzgarını hissedeceğim
hava bile koz, gözlerimi silmeye yetişemiyor ellerim
en sevdiğim isim seninki
herkesin izlemesi gereken bir dans olucak benimki
sonu için bir sahne hazırladım ,çakmağım cebimde
dikkat edin şuanıma ve zerafetime
ardımdan bakıcaksınız nede olsa
belki doğar mı bu çocuk diye?
okumuş olabilirsiniz ama gördünüz mü hiç bir anka
kimim ki ben
geçmişin, tarihin elinde tuttuğu bir kukla mı
hislerine ve sıçmaya meraklı biri mi her hayvan gibi
yoksa sıfır ve birin arasında ki kayıp bir ruh mu?
lütfen benden ...
pişman mısın sevgilim
yaşanacak anılarımızın her bir lokması bir nimetken
bizi böyle uzun süre ayrı görmeye
benim hatam sayısız
benim israfım affedilemez
sen de özle beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!