Bir adam bakıyor pencereden,
Dışarıda deli gibi yağan yağmur
Karşı kaldırımda iliklerine kadar ıslanmış
Gözleri ağlamaktan şişmiş bir kadın geçiyor
Ağladığı belli olmasın diye
Yağmurdan medet umar gibi kafasını kaldırıyor
Ben aşkın adını SEN koydum
Seni sevmeyen beni de sevmesin
amma yağma yok SEN benimsin
kimseye bırakmam zaten
sabah uyanıyorum SEN diyorum herkese
çayıma bile tat versin diye
Ben seni bir başka severim.
Nazım’ın vatan hasreti gibi
Atilla İlhan’ın mecburiyeti gibi.
Orhan Veli’nin İstanbul’u gibi.
Ahmed Arif’in Diyarbekir'i gibi.
Yok yok öyle değil
Aşk'lar Vardır Kendine Bedel İster...
Ödedim!
Bazı Aşk'lar Vardır Acıtır...
Acıdım!
Bazı Aşk'lar Vardır Kimsesiz Bırakır İnsanı...
Kaldım!
Sahi siz hiç yaşadınız mı
Kimine göre yaşlanmıştı adam
yaşı elliyi geçmiş
saçlarında ki aklar sakalının akları ile karışmış
geziyordu ortalıkta
elinde bir çanta
''Seni çok özlüyorum'' dedim
Beli ki benden öyle bir laf beklemiyordu
Şaştı önce afalladı, dondu kaldı öylece
Sonra ardından dakikalarca kahkahalarla güldü
'' Aşk olsun sana Yüksel'' dedi
Başımı öne eğdim ve
Dolaşıyorsam sokakları öyle keyfimden
bir şey aradığımdan değil
benim aradığım
yürek yangınımı söndürecek
belki bir şiir
belki bir şarkı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!