Her ocak ayın yirmi dokuzunda kapımı çalan o beyaz saçlı çocuk
Yaz insanın doğumudur derler,
bahar gençliği,
saça sakala beyaz yağmaya başladıysa kış gelmiştir,
dökülüyorsan takvim yaprakları gibi
Dünya bir handı ben ise bir yolcu
Gelip geçecektim içinden
Belki bir hoş seda bırakacaktım gökyüzüne
Belki insanların yüreklerini ısıtacaktım
Şiirlerimle sözlerimle hikayelerimle
Çok şey beklemedim hayattan
Hadi bugün size bir değişiklik yapayım
bizim dönemimizden bahsedeyim biraz
bizim dönemimiz derken o kadar uzağa götürmeyeceğim sizi
biz altmış kuşağı çocukları yetmiş kuşağı gençleriydik
fakirdik
ama fakir olmaktan hiç gocunmazdık
Ben size hiç en büyük ablamı anlattım mı?
Sanırım hayır.
İşin doğrusu kendime bile anlatmadım
Ben çok küçükken kaybettim onu
Sekiz yaşında ya vardım ya yoktum
Benim yaşarken gördüğüm
Herkes yağmur yağıyor sanıyordu...
Ben Allah'a açtım yüreğimi
Melekler sensizliğime ağlıyordu...!!!
Yüksel ŞEKER
Ben seni görmekten geliyorum
Tüm gece el ele oturup gözgöze bakıştık
Yüreğim yüreğine aktı
Gözyaşım gözyaşına karıştı
Özlemlerimizi dağladık saatlerce
Buram buram hasret koktu gece
Birinin yüzüne söyleyemeyeceğin şeyi arkasından söyleme
Sen bir söyler gidersin ardından bin duyar oturur kalırsın...!!!
Yüksel ŞEKER
Belki başka yerlerde yatıyoruz
Ama aynı gökyüzünün altında aynı güneşle uyanıyoruz sabaha...!!!
Yüksel ŞEKER
Hayat ve aşk çözülecek bir problem değil, yaşayarak tecrübe edilecek bir gerçekliktir...!!!
Yüksel ŞEKER
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!