Yüksel Şeker Şiirleri - Şair Yüksel Şeker

Eyy
gülümsemesini Allah'a emanet ettiğim
eyy
dünyalar güzeli sevdiceğim
bir gün
hani olur ya bir gün beraber olursak seninle

Beni herkes aşık sanıyor aptallar ya oysa ben sırılsıklamım sana...!!!
Yüksel ŞEKER

Her insanın sırları vardır ama sanıldığının aksine; Biz ölünce onlar bizimle toprağa gömülmez . Onlar bizi yaşarken toprağa gömer...!!!

Yüksel ŞEKER

Herkes şiirle uyandığımı sanıyor bilmiyorlar ki senden uzakta da olsam seninle yatıyor seninle kalkıyorum...!!!
Yüksel ŞEKER

Şşşşşt
susun lütfen
onu çok sevdiğimi kimse duymasın...! ! !

Kürdili hicazkar makamında bir şiirdi yazdığım
kimse anlayamadı
herhalde solfeji ağır geldi sevdamın
kimse duyamadı
SEN anlayıp duysaydın bari hepsi sanaydı...!!!

Soluğum sarılmış soluğuna
tenim tenine
kent üşüyor biz yanıyoruz...!!!

Yüksel ŞEKER

Sen "sol yanımda"
Yapmacık bir sohbahar yaprağı değilsin ki;
Rüzgar olup düş dediğimde düşesin yüreğimden

Sen ''sol yanımı''
Komple dolduran hayat gibisin

Sen "sol yanımda"
Yapmacık bir sohbahar yaprağı değilsin ki;
Rüzgar olup düş dediğimde düşesin Yüreğimden

Sen ''sol yanımı''
Komple dolduransın hayat gibisin

SONBAHAR
İnsanların içine çekilmeye başladığı zamanın adıdır...
Sokakların süslü püslü insanlarla dolmasının bitmeye başladığı, deniz kıyılarında renk renk mayoları ile ayakları kumların içinde gezen, suyun içinde neşe ile kahkaha ile oynayan insanların kıyılardan, denizlerden çekilmeye başladığı zamanın adıdır sonbahar. Dağ da, bayır da, kır da, rengarenk ufaklı büyüklü ağaçların, mis gibi kokan çiçeklerin arasında ailecek gezinmelerin, aşıkların kuytu köşede ufak tefek oynaşmalarının yavaş yavaş son bulduğu, hayvanların, kuşların huşu içinde oradan oraya koşuşturup, uçuştukları, insan sesliliğine kendi seslerini de katarak, bir birlerine eşlik etmeye devam etmeye son vermeye başladıkları, yavaş yavaş doğadan çekilip kendi dünyalarına, kendi dört duvarlarına dediğimiz, hani o kavuran yaz sıcaklarında içerisinde kapı, pencereleri açık oturduğu, bazen balkon sefaları yaptıkları, çayların, kahvelerin hatta yemeklerin yenildiği o balkondan çekilip kapısını penceresini sıkı sıkı kapattıkları evlerinin içine çekildiği zamanın adıdır sonbahar...
Doğanın dinlenmeye başladığı, yeşilden, beyazdan, maviden, kırmızıdan, sarıdan ağır ağır gri'ye dönmeye başladığı, Üstünde yapraklarının arasında kuşların uçuştuğu, altında, gölgesinde insanların serinlemeye çalıştığı ağaçların, rüzgara, yağmura ve zamana yenilerek yeniden doğmak için yapraklarını dökmeye başladığı zamanın adıdır sonbahar. Doğanın da tıpkı insanlar gibi, hayvanlar gibi içine çekilmeye başladığı, kendi sesleri ile baş başa kalmaya başladıkları zamanın adıdır sonbahar...
KIŞ
İnsanların ve tüm tabiatın tam içine çekildikleri zamanın adıdır...