Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Koruk üzümden hasap sorar
der mi ki
ben böyle iyiydim
üzüm şaraptan

Belki de ertesi gün

Gel adını sen koy bu ayrılığın
şimdi sırası mı bu dargınlığın
ardı görünmezken şu yalçın dağın
gel bu yol senin yürü diyorsun

anlaşıldı senin umrunda değil

Nefes nefese dalgalar
kıyıya her çarpışında ıslanıyoruz
köpük köpük
ve ak

denizin cömert serin ninnisiyle uyuyorsun

Yatmadan önce minik bir parça

kısacık bir an
ağzını çalkala

ılık bir duşla

Hani çiçekler vardır
hani çeşme kurnalarından kuşlar su içer

hani duvarlarından mor sümbüller sarkar
mütevazi evlerin
evin belki bir kızı bir oğlu vardır

Aklım ardiye gibiydi
bir sürü hurda
hani olurda
gün gelir lazım olur diye diye

çıktım tel üstünde yürümeye

İster balonla
ister zeplin'le
istersen de uçan halıyla
gidelim hatıralardan
ne kimseden ne yardan fayda var
farzet ki

Uyku tutmazken uykularımın
son postası kalkardı gardan
ardımızdan ne uğurlayan ne el sallayan
olmazdı gecenin o saatinde
birbirine bağlı çocuksu Vagon'lardı
hızla gelip geçen kibrit kutuları

Bir el dokunur her sabah ruhumuza
şevkatli bir el okşar başımızı
melekler çağrımızı
duymuş ki dünden
kâh güneş olur umut
günaydınla dolar odamıza

Hadi şimdi gel de anlat gönlüme
gönül kimi severse
güzel odur diyorlar
ben seni sevdim
sevda aah
sevdaa