Yüksel Çelik Şiirleri - Şair Yüksel Çelik

Pınarları bize küsmüş akmıyor
Yaylaları yüzümüze bakmıyor
İki gönül bir arada olmuyor
Şimdi köyümüzden veda zamanı

Ağaçları boyun büktü kuruyor

Ben sana adadım tüm varlığımı
Hüsrana uğrattın beni vefasız
Yedin bitirdin güzel ömrümü
Bu sözlerim sana dinle vefasız

Sözüne güvendim çok ümitlendim

Kimse bilmez içimdeki yarayı
Benim derdim ezeldendir ezelden
Bitmez derdim her gün artar sızısı
Benim derdim bir vefasız güzelden

Dermanı yok, ilacı yok derdimin

Salına salına gezme
Rüzgarlardan şüphe sezme
Seven gönülleri üzme
Boyuna kurban olurum

Asıl taylara benzersin

Güldükçe gözünün içi gülüyor
Seni yaradana kurban olurum
Sen yokken yuvamız ıssız oluyor
Ömrünü verene kurban olurum

Evimin neşesi yuvamın süsü

Boşa kibirlenip durma
Şerrini hayıra yorma
Gururlanıp mutlu olma
Kulu yaratan Mevla'dır

Hor görme garip kulları

Yandı yürekler yandı ciğerler
Yıkıldı yuvalar yıkıldı evler
Kalleş dünya seyrediyor ne bekler
Gazze sana vuran eller kırılsın

Çoluk çocuk yaşlı kadın demeden

Dost mu kaldı güvenelim sözüne
Herkes çeker mayasına özüne
Acımazlar dertlerine sızına
Bizi sırtımızdan vuran vurana

Nankör köpek sahibine havlarmışş

Denizlere deryalara dalmadım
Hayal kurdum muradımı almadım
Bir gün olsun doyasıya gülmedim
Deli gönül vurgun yedi bu sene

Çok çırpındım kimse seni görmüyor

Geçen yıllar sevgimizi bitirdi
Hani beni seviyordun yalancı
Hayallerim ömrümüzü bitirdi
Ölesiye seviyordun yalancı

Dertlerime derman çare olurdun