Yüksel Çelik Şiirleri - Şair Yüksel Çelik

Ezan okunuyor minarelerde
Mevlam düşürmesin kimseyi derde
Muhtaç etmesin namerde merde
Son dileğim budur yüce mevladan

Verdi ömürü yanında derdi

Yüce rabbim sen büyüksün
Güldür yavrumun yüzünü
Dayanamam göz yaşına
Güldür yavrumun yüzünü

Hayırlısın sen bilirsin

Kuru oduna gül veren Rab bim
Benim bu derdime derman vermez mi
Dardayım sığındım Yaradanıma
Yüce Rab bim kullarını görmez mi

Görür Yaradanım kul darda ise

Dert veripde dermanını aratma
Sual günü yüzümüzü karartma
Af eyle kulunu azaba atma
Bağışla kulunu ey büyük Rab bim

Rab bim bizi hak yolundan ayırma

Mevlam vermiş ona bunca güzellik
Kış gelende giyer beyaz gelinlik
Baharlarda her tarafı güzellik
Cennet misali güzeldir yurdum

Ağaçlar yeşil ormanları süslüyor

Geceler sessiz geceler ayaz
Yanıyor yüreğim esmiyor poyraz
Baharı beklerim gelecek mi yaz
Sen benim içime ateş mi koydun

Acıyor yüreğim bitmez sızısı

Havalar soğudu kar mı yağacak
Niceler bulmaz yanan bir ocak
Kimi yalın ayak kimisi çıblak
Yaşadığım asrın yüz karasıyız

Sokak köşesinde dilenenler var

Yedin ömrümü tükettin
Zalim gurbet zalim gurbet
Gençliğimi alıp gittin
Zalim gurbet zalim gurbet

Zehir olaydı ekmeğin

Ne tutmuşsun yakamızdan
Ne istersin soframızdan
Ayrı koydu yuvamızdan
Zalim gurbet olmasaydın

Kimse yollara bakmazdı

Bir gül için katlanmışız dikene
Gençlik gitti tutamadık el ele
Yanıyorum boşa geçen günlere
Yedin ömrümüzü zalimsin dünya

Saygı dedik sevgi dedik töreden