İnsan vardır yükseğe çıkamaz
Damla damla terler maviye yakınlıkta
Ölümün sırat koprüsünde seyrediyorken
Bir elvada mendili hatırlar öncesinde
İnsan, vardır, düşler ülkesinde
Bir periye tutulmuştur
Kaçak bir savaşçı nasıl olursa
Barışa sığınmıştır
Oysa barış kaybetmektir
Manzum bir şiir gibi yazılmış
Kaçaklar kitabının alfabesinde
İnsan,vardır yükseğe çıkmak ister
Çıkamaz bir korku vardır bir ürperti
Bir o kadar da tatlıdır hazzın zirvesi
Ey aşk adın yüksekliktir
Bulutların davetidir hülyalı mavilerde
Bana salık verme esen rüzgarda
Yabancıyım sana davet boşadır
Ey aşk adın yüksekliktir
Düşünürüm bazen doğuştan bazen acıdan
Bende sanki aşılamayan betondan bir duvar
Sonu ölümcül olan yükseklik korkusu var…
Kayıt Tarihi : 17.1.2010 03:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)