Gece suskun ve yorgun
Gece yılgın ve solgun
Bir meltemin dahi,avucunda titreyecek kadar
Mahrum güçten takatten
Bir fiske dahi,kafi düşürmeye elden ayaktan
Ne bir kahır daha çekecek kadar dirayetli
Na de bir gözyaşı daha görecek kadar metanetli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta