Değil mi ki hayat, iki nefesten ibaret,
Doğarken aldığın ve ölürken verdiğin',
Tek ''can'' var sende, o da emanet,
Bir anda bitecek, koca ömür dediğin..!
Fayda verir mi, malın mülkün şöhretin,
Bunlar üste kalacak, sahibi en altta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta