Bir kış günü soğuk sokaklarda düşlerken seni,
Çözüldü içimdeki buzlar...
Bir yaz günü, bir yudum sana susamışken,
Seni sevdiğinle görünce,
Akıttım yaşlarımı içime; içtim bahtsızlığımı kana kana,
Geçti aşka susamışlığım...
Artık ne sana, ne aşka susarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta