Ey beni en sıkıntılı anımda yücelten kadın, hasretinden ömrüm çürüdü sokağın kaldırım taşlarında, takatsizliğime omuz verdin bir çırpıda. Ellerimiz tutuştu aniden şerefine dünya dön dönebildiğince şar hoş olmak istiyorum İstanbul sokaklarında kendi halimce.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta