YOSUN KAPI
-I-
denize kent olan kumsal
aralık bıraktı yosunun kapısını
gelsin ve hep mavi giysin kadın
eski kent ölürken saçlarında
avuçlarında yeni bir kent köpürsün
yosun yapan deniz, umut da yapar
yara kabuğuna uyanır bir sabah
kapanır kadının saçlarında açılan boşluk
gelsin ve hep mavi giysin kadın
denizin renginde coşsun ıslak teni
yeni kumsallara açılsın yosun
-II-
geldim
mavi biyelisini seçtim
ömrümün askısından
etekleri organze
baktın mı içi görünür
şeffaf bir aşk yansır aynasından
ama dokunduğunda sert
denizin rüyasında gördüğü
fırtınaya eş
yosun kapıdan geçince
mutlak görünür güneş
yosun kapıdan geçtim
denizin aynasında
mavi biyeli elbisemin
kabartılarını düzelttim
yumuşattım sertliklerini
yeni kentin masalını
avuçlarımda köpürttüm
mis gibi oldu martı
gagasına yüreğimi verdim
-ki maviye bıraksın düşlerimi
düşlerimle açtı güneş
artık aşktım, barıştım, özgürlüktüm
..........
Emine Başa
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 14:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!