Gözlerinin boşluğunda dönüyorum.
İstemesem de artık yörüngendeyim.
Sanma ki tükendim ve sönüyorum:
Yanıyorum, şekilsiz bir bedendeyim.
Aşkının devası yok bu âlemde,
Dermansız dertlerin tümü sendedir.
Bazen bir gönülde beliren nemde,
Bazen yerim bir deli kimliğindedir.
Bülbül müyüm, gül müyüm, acaba neyim?
Aşkın lügatinde benim yerim ne?
Belki bir kamışım, belki de neyim,
Bilmiyorum kendimi, sen ne dersen de…
Mayıs 1997
Amasya
Kayıt Tarihi : 28.12.2009 17:05:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Ahmet Öztürk 3](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/12/28/yorungendeyim-3.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!