Sen, benim yörüngemin sabit yıldızısın. Bütün gezegenler telaşla dönerken, ben sadece sana bakarak yönümü buluyorum. Hayatımın en büyük keşfi, senin gözlerinde kaybolmak oldu. Diyorum ki, bir insan bir başkasının evreni olabilir mi? Seninle tanışana kadar bu bir soruydu, şimdi ise cevabı çok net: Evet. Ben senin etrafında dönen, ne zaman ışığın azalsa kaybolmaktan korkan minik bir uyduyum. Ama biliyorum, sen orada olduğun sürece, benim için karanlık diye bir yer yok.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta