Bazı insanlar...
Tanımsız...
Yani,işte...
Ne bileyim...
Eşya gibidir...
Çünkü; ot ya da taş bile
Değişir de zamanla,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




EVET BİZ DÖKMESİNİ BİLİRSEK TATLI DİL YILANI DELİĞİNDEN CIKARTIR,,BİZ EGİTMESİNİ BİLİRSEK DEGİŞMEYEN İNSAN DEĞİŞİR,,MUHAKKAK BİR EKSİKLİK VAR!!!
DENEY YAPMIŞLAR BİR İNSANI BİR KÖPEK KULÜBESİNE BAĞLAMIŞLAR HAREKETLERİ AYNI KÖPEGE BENZEMİŞ YILLAR SONRA..
İŞTE BU DEĞİŞMEYEN İNSANLAR KİMİN VE KİMLERİN YANINDA HAYATLARINI DEVAM ETTİRİYORLARKİ AYNI TAS AYNI HAMAM KALIYORLAR...
KALEMİNİZ DAİM İLHAMINIZ BOL OLSUN
GURBETTEN SILAYA
SELAM VE DUA İLE...
çok güzel bi tespit ve çok güzel anlatmışsın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta